ช่างภาพอาชีพ ศิลปิน หรือคนถ่ายรูปแบบจริงจัง ส่วนใหญ่มักเริ่มงานด้วยการเดินทางออกจากบ้านไปถ่ายภาพคนอื่น สิ่งอื่น ในสถานที่อื่น บางครั้งบางคนไปไกลอีกซีกโลก ตัวผมเองก็เช่นกัน มักพาตัวพาใจไปไกลมากกว่าจะจดจ่อบันทึกเรื่องราวใกล้ตัว อาจเป็นเพราะกล้องพาเราไปเรียนรู้โลกกว้างได้ ไปเรียนรู้ชีวิตคนอื่น ไปบันทึกธรรมชาติที่ต่างไปจากที่ที่เราคุ้นเคย แต่จะเพราะอะไรก็แล้วแต่ ช่างภาพหลายคนทั่วโลก ทั้งที่โด่งดังและไร้นามก็มักพาตัวเองและกล้องคู่ใจกลับมาบันทึกทบทวนความทรงจำบางอย่างที่ "บ้าน" ของพวกเขาเอง

TAKE ME HOME คือ Photobook เล่มล่าสุดที่ผมได้มา ภาพถ่ายขาวดำจากฟิล์มขาวดำเล่าเรื่องราวบ้านเกิดของ กานต์ ตำสำสู ที่จังหวัดสตูลไว้อย่างเรียบง่ายอบอุ่น Portrait ภาพหนึ่งพาให้ผมนึกย้อนไปตอนที่อยู่กับยาย พื้นผิวของผนังกับผิวพรรณของผู้คนในภาพบอกกล่าวถึงกาลเวลาและความผูกพัน

คนไม่เคยไปสตูลอย่างผม พอได้ดูภาพ Landscape ของเขาแล้วก็บอกกับตัวเองว่า "ถ้ามีโอกาสได้ไปที่นั่น ผมจะไม่ทิ้งโอกาสนั้นไปแน่ๆ" คนอยู่กับท้องทุ่งนาอย่างผม พอได้เห็นภูเขา สวนมะพร้าว หญิงสาวใส่ฮิญาบเดินริมชายหาดแสนสงบแล้วอดตื่นเต้นไม่ได้ ถ้าได้ไปสตูลจริงๆ ผมจะเตรียมฟิล์มไปซักสองโหล

ภาพถ่ายของกานต์มีกลิ่นอายของการเดินทางด้วยรถไฟผสมหมอกฝนบนทิวเขา ชุมทางหาดใหญ่เหมือนญาติผู้ใหญ่ที่เขาเคารพและคิดถึงเสมอ กานต์พาเราไปสูดดมกลิ่นทะเลและแรงลมริมชายหาด ฮิญาบพริ้วไปกับสายลม เกลียวคลื่นซัดฝั่งเป็นเรื่องสามัญของทะเล ภาพถ่ายก็เช่นกัน เขาบันทึกความธรรมดาจากสายตาคนกลับบ้าน และเมื่อภาพพาเราเข้าไปในมัสยิด ผู้คนในมัสยิดก็ต้อนรับเขากลับบ้านอย่างอบอุ่น

เพราะโลกนี้ไม่ได้มีแค่ความงดงาม เรื่องราวการต่อสู้เพื่อบ้านเกิดเมืองนอนก็ถูกบันทึกไว้ด้วยเช่นกัน ทุกๆที่ในประเทศนี้ล้วนแล้วแต่มีเรื่องของการต่อสู้ทั้งนั้น หนักบ้างเบาบ้างคละเคล้ากันไป แต่ที่แน่ๆฝ่ายแพ้มักจะเป็นประชาชนตัวเล็กตัวน้อยมากกว่าฟากฝั่งผู้มีอำนาจ

ผมชื่นชอบผู้คนที่พยายามเล่าเรื่องใกล้ๆตัว เรื่องเล็กเรื่องน้อยถ่ายทอดออกมาในงานศิลปะที่ตัวเองถนัด ถ้าศิลปินแต่ละคนมีโอกาสกลับไปบ้านเกิดเมืองนอนแล้วเล่าเรื่องของบ้านตัวเองออกมาคนละเรื่อง พอเอามารวมกันมันจะยิ่งใหญ่ เราจะเห็นแง่มุมที่แตกต่างกันและบางแง่มุมมันก็เหมือนกันแม้จะอยู่ห่างไกลกันหลายร้อยกิโลเมตร และสุดท้ายผมเชื่อว่ามันจะพัฒนางานศิลปะของเราให้ดีขึ้นได้

กานต์ ตำสำสู หรือ มอล

เกิดเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2534

ที่บ้านพรุ อ.ควนกาหลง จ.สตูล

จบการศึกษาจากเอกวารสารศาสตร์ ม.มหาสารคาม
-มีผลงานสารคดีเรื่อง "ท่าเรือน้ำลึกปากบารา" ตีพิมพ์ใน Way Magazine และกำกับภาพยนต์เรื่อง "ความหิวที่รัก" ออกอากาศทางช่อง ThaiPBS
-ภาพยนต์สั้นยอดเยี่ยมในงานเทศกาลภาพยนต์สั้นนานาชาติลุ่มน้ำโขง (กำกับภาพ) จากเรื่อง "Boon-Pun"
-ปัจจุบันเปิดแลปและห้องมืดชื่อ FILMGALONG ทำงานล้างฟิล์ม อัดรูปขาวดำ (Darkroom Printing) อยู่ที่ จ.ขอนแก่น และยังเดินทางถ่ายภาพโปรเจคส่วนตัวอยู่เป็นระยะ

ขอบคุณ Vacilando Bookshop สำหรับการจัดหาหนังสือ